مرا که با غم هر ثانیه
عجین بى تو،

کسى نبرد به مهمانى دعا و درود
که عشق بى کس و کار است این
چنین بى تو

به سر سلامتى من چه تلخ آمده اند
ستاره هاى پریشان هر پسین بى
تو

چهل شب است که خواب غروب مى بینند
پرندگان غزل مرده زمین بى تو...